Strandarkirkja

 

Bærinn á Strönd

Þessi mynd er tekin út úm kirkjugluggann á Strandarkirkju.  Sumarhúsið er fjær en rauði bærinn er þar sem bærinn Strönd stóð. Mynd BK

Þessi mynd er tekin út um kirkjugluggann á Strandarkirkju. Sumarhúsið er fjær en rauði bærinn er þar sem bærinn Strönd stóð. Mynd BK

Baldur Kristjánsson, 3/5 2009

Petrea í Strandarkirkju!

Petrea Vilhjálmsdóttir (lengst til hægri) var með sínu fólki að skoða Strandarkirkju!

Baldur Kristjánsson, 28/4 2009

Vorfuglarnir mættir á Strönd!

Vorfuglarnir komnir.  Ferðamenn, fjölskyldur, hópar.  Hér má sjá hóp gamallaa skáta sem komu í kirkjuna á sunnudaginn var og hlýddu á fyrirlestur frá séra Baldri um kirkjuna og lífið í Selvoginum fyrrum. Fremst vinstrra megin má kenna Karlinnu Sigmundsdóttur frá Hveragerði og Magnús mann hennar fyrir aftan hana og langfremst til hægri Ólaf Pétursson frá Stóru Tungu á Fellsströnd.

Baldur Kristjánsson, 27/4 2009

Biskup heiðrar Þórarin Snorrason

Biskup ásamt Þórarni og Jóhönnu

Biskup ásamt Þórarni og Jóhönnu

Í gær, 21. apríl heiðraði biskup Íslands hr. Karl Sigurbjörnsson Þórarin Snorrason bónda í Vogsósum í Selvogi fyrir áratugastörf í þjónustu Strandarkirkju.  Þórarinn er uppalinn á Vogsósum og hefur komið að þjónustu við Strandarkirkju síðan 1947 má segja er hann byrjaði að syngja við kirkjuna. Þórarinn hefur verið kirkjuvörður, meðhjálpari og formaður sóknarnefndar meira og minna á fullorðinsárum sínum. Strandarkirkjunefnd blés til heiðurskaffis á Biskupsstofu þar sem biskup hélt tölu og afhenti Þórarni viðurkenningu í formi áritaðrar bókar. Jóhanna Eiríksdóttir eiginkona Þórarins var einnig boðsgestur enda hefur hún þjónað kirkjunni sem sóknarnefndarmanneskja og hugmyndasmiður og eru spor hennar einnig óteljandi í þjónustu við Strandarkirkju .  Viðstaddar voru einnig Guðrún Tómasdóttir formaður sóknarnefndar og Sylvía Ágústsdóttir móðir hennar sem er staðarhaldari i Strandarkirkju.  Auk þeirra voru viðstödd Höskuldur Sveinsson arkitekt þjóðkirkjunnar sem dró upp myndir af hugsanlegu þjónustuhúsi við kirkjuna, Kristín Mjöll Kristinsdóttir innanhússarkitekt kirkjunnar, séra Jón Ragnarsson sem er í Strandarkirkjunefnd, Ragnhildur Benediktsdóttir sem er formaður Strandarkirkjunefndar og síðastan skal telja undirritaðan Baldur Kristjánsson sem tók myndirnar sem  vonandi fylgja með þessum pistli. BK

ps. Fleiri myndir af athöfninni má sjá í myndaalbúmi.  BK

Baldur Kristjánsson, 22/4 2009

Næstu athafnir í Strandarkirkju

Á föstudaginn langa verður píslasaga Krists lesin í Strandarkirkju kl. 14:00

3. maí  kl. 14:00 verður ferming í kirkjunni

Fermingarbarn er:

Þórarinn Friðriksson Heiðmörk 2C

Baldur Kristjánsson, 13/3 2009

Messur um jól og áramót!

 Þorlákskirkja:  Aðfangadagur. Aftansöngur kl. 18:00Hjallakirkja : 

Hjallakirkja: Jóladagur.  Hátíðarmessa kl. 14:00

Strandarkirkja:  2. jóladagur.Hátíðarmessa kl. 14:00Hátiðarsöngur Bjarna Þorsteinssonar. 

Kirkjukór Þorlákskirkju. Organisti Hannes Baldursson.  Prestur Baldur Kristjánsson

Baldur Kristjánsson, 12/12 2008

Veiðmanna- og uppskerumessa og sögustund!

Kl. 14 sunnudaginn 19. október verður slegið saman tveimur þemum, skyldum þó, í messu í Strandarkirkju þ.e. veiðmennsku og uppskeru.  Uppskerumessu höfum við haldið mörg undanfarin ár. Þá er uppskeru þeirri sem jörðin gefur af sér fagnað.  Veiðmannamessa er enn eldri hefð.  Þá fjölmenna þeir sem veitt hafa í Hlíðarvatni til messu syngja sálma og hlýða á Guðs orð.  Eftir messuna verður sögustund í T -bæ þar sem valdir snilingar segja sögur úr Selvoginum.

Baldur Kristjánsson, 16/10 2008

Guðspjall dagsins, 15. sd. e. Þrenningarhátíð!

Stundum eru textar Biblíunnar auðskildir eins og upp úr nýtísku sjálfshjálparbók, þessi er þannig en þó margræður. Inn í íslenskan samtíma á hann margskonar erindi.

,,Enginn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón.
Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufull um líf yðar, hvað þér eigið að eta eða drekka né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. Er lífið ekki meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin? Lítið til fugla himinsins. Hvorki sá þeir né uppskera né safna í hlöður og faðir yðar himneskur fæðir þá. Eruð þér ekki miklu fremri þeim? Og hver yðar getur með áhyggjum aukið einni spönn við aldur sinn?”

,,Og hví eruð þér áhyggjufull um klæðnað? Hyggið að liljum vallarins, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. En ég segi yður: Jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búinn sem ein þeirra. Fyrst Guð skrýðir svo gras vallarins sem í dag stendur en á morgun verður í ofn kastað, skyldi hann þá ekki miklu fremur klæða yður, þér trúlítil!
Segið því ekki áhyggjufull: Hvað eigum vér að eta? Hvað eigum vér að drekka? Hverju eigum vér að klæðast? Allt þetta stunda heiðingjarnir og yðar himneski faðir veit að þér þarfnist alls þessa. En leitið fyrst ríkis hans og réttlætis, þá mun allt þetta veitast yður að auki. Hafið því ekki áhyggjur af morgundeginum. Morgundagurinn mun hafa sínar áhyggjur. Hverjum degi nægir sín þjáning.”

Út af þessum texta úr Matteusarguðspjalli leggja flestir prestar hinnar íslensku þjóðkirkju  í dag.

Baldur Kristjánsson, 31/8 2008

Pétur Pétursson: Guð er kærleikur

Predikun í Strandarkirkju í maríumessu 17. ágúst 2008

Náð sé með okkur og friður frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi.

Í gær kom ég í hér kirkjuna eftir að hafa gengið með nokkrum vinum eftir varðaðri Selvogsgötunni yfir Reykjanesskagann, forna slóð vermanna, niður Hlíðarskörðin. Við enduðum gönguna á stuttri helgistund.

Þessi pílagrímaganga okkar á rætur sínar að rekja til áheitis afa eins okkar Helga Ingvasonar læknis sem gekk þessa leið á þessum tíma árs ár eftir ár í bæn um líf og heilsu til handa sér og fjölskyldu sinni.

Gjáin milli trúar og læknavísinda hverfur á slíkum bænagöngum. Helgisagan um björgun sjómannanna í sjávarháska hér á Selvoginum laðar hugann að þessari kirkju sem byggð var á bakkanum fyrir ofan fjöruna þar sem skipið kom óbrotið að landi. Þeir efndu áheit sitt og þessi kirkja hefur einstakan sess í trúarvitund þjóðarinnar – og þess vegna erum við saman komin hér og nú á þessari stundu.

Við höfum átt yndislegt sumar, margir muna ekki annað eins og á göngunni fundum við ilm blóma og grasa þegar við settumst niður til að borða nestið og aldrei hef ég á þessari leið séð eins mikið af þroskuðum berjum og  nú í ár, en við göngum alltaf einmitt um þetta leyti og aldrei hafa berin  verið jafn  gómsæt og einmitt nú.  Við þökkum Guði fyrir þetta sumar.

Á slíkum gönguferðum eins og í gær kemst maður í beina snertingu við hina góðu sköpun Guðs, finnur hvað það er dásamlegt að tilheyra henni og njóta, vera eitt með náttúrunni. Margir vitna um að  þeir finna sterkt fyrir nálægð Guðs í náttúrunni, uppi á fjöllum þar sem tilfinningin fyrir nálægð hans verður yfirþyrmandi og sameiningin við alvitundina alger.

Þessi litla kirkja á foksandinum við úthafið er sterkt trúartákn og við getum ímyndað okkur gleði sjómannanna hér úti fyrir í stormi og úfnum sjó þegar þeir sáu ljósveruna á ströndinni, sáu Landsýn, sem sennilega hefur verið María mey sem er æðst dýrlinga kaþólsku kirkjunnar. Þeir hafa líka á áþreifanlegan hátt fundið fyrir nálægt Guðs á þessum stað. Siglingin inn að Engilsvík hefur verið þeim eins konar pílagrímasigling.

Pílagrímagöngur eru nú aftur vinsælar og þessi gamli siður hefur öðlast nýtt líf. Það er ekki bara gengið til Róms eins og segir í gömlum bókum íslenskum, eða  Jerúsalem, borgarinnar helgu eða Jakobsveginn til Santiago de Compostela. Nú er t.d. gengnar pílagrímagöngur til Hóla og Skálholts á hátíðum sem tengjast þessum helgistöðum.

Í þessu sambandi er hægt að tala um ytri göngu og innri göngu. Sú ytri er ákveðinn kílómetrafjöldi og tekur ákveðinn tíma miðað við veður og göngufæri – og stefnt er að ákveðnum stað í tíma og rúmi. Sú innri er andleg og persónuleg, það er lífsgangan sjálf og öll eigum við  eða viljum eiga eitthvað heilagt sem við stefnum að að gera að veruleika í lífi okkar – eitthvað sem er hinn endanlegur sannleikur, við leitum eftir svörum við ítrustu spurningum tilverunnar.

Við spyrjum eins og lögvitringurinn: Hvað á ég að gjöra til að öðlast eilíft líf?

 Þegar gengið er í innri þögn í góðum félagskap –  þá er eins og ný vídd opnist.  Óljóst fer að vakna með okkur spurningin um það hver sé afstaða okkar og ábyrgð gagnvart því sköpunarverki sem blasir við okkur á slíkum stundum.

***

Þjórsárver eru líka helgistaður, gróðurvin undir Hofsjökli umkringd grjótauðn, eyðisöndum og ísköldum jökulbreiðum og þar var haldin helgistund á sunnudegi fyrir tveimur vikum á biskupsþúfunni í fjallasalnum og þar skynjuðum við nálægð Guðs í helgidóminum engu síður en í kirkjunni.

Fararstjórinn, einn virtasti náttúrufræðingur þessa lands leiddi okkur í allan sannleikann um náttúrufarið og baráttu gróðursins við eyðingaröflin; harðgerðar plöntur teygja sig inn í auðnina þar sem nokkur jarðvegur finnst og vatn sem vökvar. Síli og pöddur í tjörnum, fulgar sem flögra og gæsir á beit.

Guðspjall náttúrunnar var túlkað og lagt út og við fórum með ljóðið þekkta eftir náttúrufræðinginn og trúarskáldið góða Jónas Hallgrímsson – og guðfræðingurinn, því Jónas var stúdent frá Bessastaðaskóla og það gaf honum rétt til að sækja um prestsembætti sem hann og gerði, þótt hann fengi ekki. Hann yrkir:

Smávinir fagrir, foldarskart,/fífill í haga, rauð og blá/brekkusóley, við mættum margt/muna hvort öðru að segja frá./Prýðið þér lengi landið það,/sem lifandi guð hefur fundið stað/ástarsælan, því  ástin hans/ allstaðar fyllir þarfir manns.

Trúarskáldið orðar tilfinningu okkar frammi fyrir hinni góðu sköpun guðs og kemst að kjarna málsins um þann guð sem talar til okkar í sköpun sinni. Það er sá guð sem við játum í fyrstu grein trúarjátningarinnar:  Ég trúi á Guð, föður skapara himins og jarðar. Jú hann er lifandi guð kærleikans sem er frumaflið í sköpuninni:

Ástarsælan því ástin hans, allstaðar fyllir þarfir manns. Þetta vissu sjómennirnir í neyð sinni þegar þeir báðu til Guðs hér úti fyrir Strönd. Þetta vissi líka Davíð konungur sem orti sálma sína fyrir 3000 árum eða einhver í hans nafni og við þekkjum svo vel. Það er sama grunnhugsunin í ljóði Jónasar og í 23. þriðja sálmi Davíðs:

Drottinn er minn hirðir, mig mun ekkert bresta, á grænum grundum lætur hann mig hvílast, leiðir mig að vötnum þar sem ég má næðis njóta. Hann hressir sál mína og leiðir mig rétta vegu .. Jafnvel þótt ég fari um dimman dal, óttast ég ekket illt, því þú ert hjá mér.“

Það var yndislegt að vera upp í Þjórsárverum í sumar, en það hefur verið hræðilegt að vera þar á vetrum. Náttúran getur vissulega verið  ógnvekjandi, -  stórsjóir og brimgarðar eru sambærilegir að því leyti við  blindbyli í óbyggðum -  og þannig er það auðvitað í mannlífinu einnig  - í okkar innri göngu.

Í Þjórsárverum sáum við td.  jarðhýsi útilegumannanna Höllu og Eyvindar – og ætli þau hafi ekki beðið til Guðs eins og sjómennirnir hér úti á Voginum.  Erum við ekki stundum í sporum þeirra Höllu og Eyvindar?

Hvernig skyldi það vera að vera pílagrímur þarna að vetrarlagi? Þau hljóta sannarlega að hafa  farið um dimman dal. Hver leiddi þau um réttan veg?

Leiðsögumaðurinn útskýrði vel hin ýmsu tilbrigði í landslaginu og gróðurfarið, en hann var einnig  vel að sér í virkjunarmálum svæðisins þar sem Þjórsá og hliðarár hennar hafa verið virkjaðar með skurðum og stíflum og sumar virkjanirnar eru neðan jarðar og mala þar gull eða ál sem er ein af undirstöðum velmegunar okkar.

Nú varð landslagið allt í einu pólitískt, hvar á að virkja og hvar ekki?  Guðspjallamaðurinn reyndist vera spámaður. Hvert er sambandið milli ábyrgðar okkar gagnvart sköpun Guðs sem við eigum að vernda og skila til næstu kynslóða og kröfunnar um að nýta náttúruauðlindirnar og skapa velmegun fyrir okkur sjálf, börn okkar og náungann, tryggja velferð og réttlæti?

Hver eru okkar áheit í þessu sambandi? Og við vitum að sitt sýnist hverjum. Stjórnmál dagsins snúast um þetta.

Hvað segir kjarni kristindómsins – kjarninn í boðskap Jesú Krists okkur um þetta?

Hvað segir guðspjall dagsins? Við söguðum: Guð er kærleikur, sköpunarafl  tilverunnar er kærleikurinn, sem vonar allt, þolir allt og fellur aldrei úr gildi.

Kristin trú gengur út á það að við tökum þetta alvarlega, treystum því, gerum það að mælisnúru í daglegu lífi okkar í pólitíkinni jafnt sem í samskiptum okkar við okkar nánustu og náungann.

Það er þetta sem Jesú lagði áherslu á þegar lögvitringurinn lagði fram sína stóru spurningu fyrir meistarann og hann kunni reyndar sjálfur svarið þótt hann væri óviss í sinni sök: „Elska skalt þú Drottinn , Guð þinni af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum mætti þínum og öllum huga þínum, og náunga þinn eins og sjálfan þig.“

Þegar við nálgumst það stóra verkefni að vega og meta hvenær við verndum náttúruna og hvenær við nýtum öfl hennar til að skapa lífsgæði og velmegun verðum við að hafa þetta tvennt að leiðarljósi, þetta tvennt sem er í raun einn og sami kjarninn í fagnaðarerindi Jesú Krists.

Dýrð sé Guði, föður og syni og heilögum anda. Svo sem var í upphafi, er enn og verða mun um aldir alda, amen.

 

 

 

 

Baldur Kristjánsson, 18/8 2008

Mikið um dýrðir á Maríudegi!

Í dag 17. ágúst er Maríudagur í Strandarkirkju og hefst með messu kl. 14:00.  Pétur Pétursson prófessor prédikar.  Sigurður Árni Þórðarson og Hulda María Mikaelsdóttir þjóna fyrir altari.  Björg Þórhalldóttir sópransöngkona og Elísabet Waage hörpuleikari sjá um tónlistarflutning og leiða safnaðarsöng.  Eftir messu flytur Ásdís Egilsdóttir dósent erindi sem hún nefnir ,,Drottning dýrðar”. Mikið fjölmnenni hefur verið við messur í Strandarkirkju tvo síðustu sunnudaga.

Baldur Kristjánsson, 17/8 2008

Kirkjan er opin alla daga yfir sumartímann. Opnað er um kl. níu og lokað um kvöldmat.

 

Háaleiti 815 Þorlákshöfn. Sími 4833771/8980971 , fax 4833566 · Kerfi RSS